من آن ستاره ام که شبی در آسمان زندگی ات با سوسوی خود شبت را روشن کردم اما افسوس که با آمدن خورشید و روشن شدن روزت مرا به فراموشی سپردی ...ستاره ات خواهم ماند!

لعنت به من كه ساده دل بريدم....لعنت به من كه دردتو نديدم لعنت به من كه پاي تو نموندم....لعنت به من كه قلبتو شكوندم روياي تو شده جدايي از من....همنفسم بيا بمون پيش من خودت ميدوني كه سهم ما نيست....جدايی و بريدن و شكستن چشماي من پر از اشك شب و روز....حق ميدم بهت تو اتيش عشق من نسوز برو با مردي كه تو

همیشه مهربان خواهم ماند حتی اگر کسی قدر مهربانیم را نداند من خدایی دارم که به جای همه برایم جبران میکند … + نوشته شده در دوشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 9:0 توسط ستاره |

دیشب را تا صبح بدنبالت گشتملابه لای تمام خاطرات گذشته...تمام خوبهایم را ورق زدم...لحظه به لحظه اش را...رد پایت همه جا جاریست...اما...دوباره تکرار داستان همیشگینبود تو و انتظار من...!!!امروز را هم دوباره دنبالت می گردم......مثل همه روزهای نبودت!!!امروز هم سراغت را از تمام برگ ها می گیرم...!شاید بر

میگویند گاهاً عشقِ دو انسان نسبت به یکدیگرمیمیرد این درست نیست. عشق نمیمیرد!فقط اگر آنچنان که، باید لایق و "شایستــه" آننباشید شما را ترک میگوید و میرود، و عشقبه مانندِ دریاییست که اگر لایق آننباشید، شما را در جایی پس خواهند زد تا کهبمیرند! آدم که "آخرش" میمیرد منتها من دلممیخواهد غرق در دریا بمیرم....

بادکنکِ من، تابِ نفسی را که به آن داده ام ندارد… ببین چگونه سر به هر کجا میزند که تهی شود از اندوه… + نوشته شده در سه شنبه ۲۰ تیر ۱۳۹۶ساعت 8:16 توسط ستاره |